من همیشه نسبت به ایده «تکشاخهای UX» که میتوانند تمام بخشهای مختلف چرخه طراحی کاربرمحور را انجام دهند (از تحقیقات کیفی و کمی کاربران گرفته تا انواع مختلف طراحی، مانند طراحی بصری، تعاملی، معماری اطلاعات، نوشتن و استراتژی محتوا) شکاک بودهام. انتقاد من از این مفهوم به این صورت بود:
در واقعیت، یک متخصص عمومی، در بهترین حالت، محصولی متوسط ارائه میدهد در مقایسه با محصولی که توسط یک گروه از متخصصان ایجاد شده است، زیرا هر متخصص در مهارت تخصصی خود نسبت به توانایی میانرده یک تکشاخ خوب برتر است. در بدترین حالت، شما با فردی مواجه میشوید که ادعا میکند تکشاخ است اما در چندین (یا همه) مهارتهای ادعا شده ضعیف است، و در این صورت حتی یک محصول متوسط هم به دست نمیآید، بلکه یک محصول بد ارائه میشود.
تکشاخ UX کسی است که میتواند با مهارت بالا تمام مراحل چرخه عمر طراحی UX را انجام دهد و به تمام روشهای ما تسلط داشته باشد. سخت است بگوییم چند نفر مثل این وجود دارند.
با این حال، من در حال بازنگری در موضع خود درباره تکشاخها هستم، بر اساس پستی اخیر از رانی باتیستا که در آن تجربه جستجوی شغلی خود را منعکس کرده است. باتیستا اشاره میکند که هوش مصنوعی مهارتهای تخصصی را تقویت میکند و منجر به تقاضای بیشتر برای کارکنان UX با مجموعه مهارتهای جامع میشود. او توصیه میکند: «برای هر دو گروه حرفهایهای تازهکار و باتجربه، کشف فعالانه ابزارها و روشهای فراتر از تواناییهای اصلی (Core Competencies) خود ضروری است تا ارزش خود را افزایش دهند.»
در واقع، یکی از ۴ حقیقت اصلی در مورد هوش مصنوعی این است که استفاده از هوش مصنوعی فاصله مهارتها را کاهش میدهد ( AI use narrows skills gaps). این موضوع بارها و بارها در تقریباً همه مطالعات تجربی که عملکرد کارکنان دانشی (knowledge workers) با و بدون هوش مصنوعی را مقایسه کردهاند، اثبات شده است. تمام متخصصان از استفاده از هوش مصنوعی سود میبرند و بهترین کارکنان با کمک هوش مصنوعی حتی بهتر میشوند. اما عملکرد آنها به اندازه کارکنان ضعیفتر بهبود نمییابد. به عبارت دیگر، تفاوت بین حرفهایهای خوب و بد بدون هوش مصنوعی بسیار زیاد است، اما وقتی همه کارکنان از کمک هوش مصنوعی بهرهمند میشوند، این تفاوت کمتر میشود.
فاصله مهارتی بین عملکردهای بالا و پایین توسط هوش مصنوعی از بین نمیرود، بنابراین همچنان به نفع شماست که بهترین کارکنان را استخدام کنید اما استخدام یک نفر با عملکرد بالا به اندازه گذشته حیاتی نیست.
(از آنجا که من به ۴ حقیقت اصلی اشاره کردم که توسط مطالعات تجربی بیشماری در مورد هوش مصنوعی اثبات شدهاند، اجازه دهید سه حقیقت دیگر هوش مصنوعی را فهرست کنم: هوش مصنوعی به شدت بهرهوری را افزایش میدهد، کیفیت کار را بهبود میبخشد و رضایت شغلی را برای کسانی که از هوش مصنوعی استفاده میکنند افزایش میدهد.)
کاهش فاصله مهارتها منجر به بهبود عملکرد تکشاخها میشود، دقیقاً به خاطر نکته قبلی من: اینکه یک تکشاخ هرگز در هیچ یک از مهارتها بهترین نخواهد بود در مقایسه با یک متخصص که تمام عمر خود را صرف تقویت آن مهارت کرده است. با هوش مصنوعی، فاصله بین این دو کارمند آنقدر بزرگ نیست. تکشاخ از برتری در ارتباطات و هماهنگی (communication and coordination) بهرهمند میشود، زیرا تمام مراحل فرآیند طراحی در یک مغز واحد جای میگیرد. دانستن چیزهایی که خودتان انجام دادهاید، برتری بیشتری دارد نسبت به شرکت در جلسات تیمی متعدد یا خواندن حتی بهترین نقشههای سفر یا توصیف شخصیتها (Journey map or persona).
داشتن اطلاعات کامل از تمام مراحل فرآیند طراحی که در یک مغز انسانی نگه داشته میشود، سربار ارتباطات و سوء تفاهمها را از بین میبرد و دلیل کلیدی برای استخدام یک تکشاخ UX است.
به یاد داشته باشید که فاصله مهارتی تنها کاهش یافته، نه اینکه بهطور کامل از بین رفته باشد (not eliminated entirely). این بدان معناست که برای پروژههای طراحی حساس و حیاتی، همچنان ارزش دارد که متخصصان را استخدام کنید. اما اکثر پروژهها واقعاً آنقدر حساس نیستند و به بینشهای عمیقترین نیاز ندارند. بیشتر پروژههای طراحی نسبتاً معمولی هستند: طراحی یک وبسایت دیگر یا یک سیستم حقوق و دستمزد دیگر. تکشاخها ممکن است در دنیای ۸۰ درصدی پروژههای طراحی که با طراحی مناسب و معقول به خوبی پیش میروند، حکومت کنند.
تغییر بزرگ به این شکل است:
بدون هوش مصنوعی: تکشاخهای UX = طراحی متوسط
با هوش مصنوعی: تکشاخهای UX = طراحی مناسب
این بدان معناست که پروژههایی که میتوانند (و شاید باید؟) توسط تکشاخهای UX انجام شوند، از ۲۰ درصد پروژههای طراحی کمچالشتر به ۸۰ درصد پروژههای طراحی جهان افزایش مییابند.
با این حال، ۲۰ درصد پروژههای طراحی که بسیار چالشبرانگیز یا مهم هستند، همچنان به متخصصان نیاز دارند. هوش مصنوعی فاصله عملکرد بین کارکنان دانشی با مهارت بالا و همکاران با مهارت پایین را کاهش میدهد.
خلاصهٔ نکات کلیدی مقاله
- تعریف تکشاخهای UX:
- تکشاخهای UX متخصصانی هستند که در تمام مراحل چرخه عمر UX، از جمله تحقیق کاربران، طراحی، استراتژی محتوا و موارد دیگر مهارت دارند. این افراد نادر هستند و میتوانند جنبههای مختلف UX را به تنهایی مدیریت کنند.
- تکشاخهای UX متخصصانی هستند که در تمام مراحل چرخه عمر UX، از جمله تحقیق کاربران، طراحی، استراتژی محتوا و موارد دیگر مهارت دارند. این افراد نادر هستند و میتوانند جنبههای مختلف UX را به تنهایی مدیریت کنند.
- شکاکیت سنتی نسبت به تکشاخهای UX:
- در گذشته، متخصصان عمومی (تکشاخهای UX) بهعنوان کمتر کارآمد نسبت به متخصصان خاص هر حوزه در نظر گرفته میشدند. متخصصان در حوزههای خود نتایج با کیفیتتری ارائه میدهند در مقایسه با مهارتهای میانهرو یک تکشاخ UX.
- بدترین حالت زمانی است که فردی ادعا میکند تکشاخ UX است، اما در همه حوزهها ضعیف عمل میکند و نتیجه نهایی محصولی با کیفیت پایین است.
- تأثیر هوش مصنوعی بر UX:
- هوش مصنوعی فاصله مهارتها را کاهش میدهد و به ایجاد تکشاخهای بیشتر در UX کمک میکند، زیرا تواناییهای عمومی افراد را تقویت میکند.
- هوش مصنوعی بهرهوری، کیفیت کار و رضایت شغلی متخصصان UX را افزایش میدهد.
- با این حال، در حالی که هوش مصنوعی فاصله عملکرد بین افراد حرفهای و ضعیف را کاهش میدهد، این فاصله بهطور کامل از بین نمیرود.
- نقش هوش مصنوعی در کارآمدی تکشاخهای UX:
- با کمک هوش مصنوعی، فاصله بین عملکرد یک تکشاخ UX و یک متخصص کاهش مییابد. تکشاخهای UX از برتری در ارتباطات و هماهنگی بهره میبرند، زیرا تمام فرآیند طراحی توسط یک نفر انجام میشود.
- زمانی که تکشاخ UX کل فرآیند را شخصاً مدیریت میکند، سوءتفاهمها و مشکلات ارتباطی کاهش مییابد و این باعث سرعت بیشتر و دقت بالاتر در فرآیند طراحی میشود.
- پیامدهای گستردهتر برای پروژههای UX:
- هوش مصنوعی به تکشاخهای UX این امکان را میدهد تا در طیف گستردهتری از پروژهها عملکرد خوبی داشته باشند، مانند پروژههای معمولی که نیاز به تخصص عمیق ندارند.
- پروژههای چالشبرانگیزتر یا حساستر همچنان نیاز به تخصص عمیق دارند که توسط متخصصان ارائه میشود.
- تغییر بزرگ این است که تکشاخهای UX اکنون میتوانند پروژههای بیشتری را مدیریت کنند و به جای ارائه طراحی «متوسط»، طراحی «مناسب» ارائه دهند.
- تأثیر هوش مصنوعی بر صنعت UX:
- همانطور که هوش مصنوعی به متخصصان UX کمک میکند، نیاز به استخدام متخصصان بسیار خاص برای پروژههای کمتر حساس کاهش مییابد. در عوض، نیاز به استخدام تکشاخهای UX که میتوانند با کمک هوش مصنوعی وظایف گستردهتری را مدیریت کنند، افزایش مییابد.
- همانطور که هوش مصنوعی به متخصصان UX کمک میکند، نیاز به استخدام متخصصان بسیار خاص برای پروژههای کمتر حساس کاهش مییابد. در عوض، نیاز به استخدام تکشاخهای UX که میتوانند با کمک هوش مصنوعی وظایف گستردهتری را مدیریت کنند، افزایش مییابد.
- مزایای ارتباطات و هماهنگی:
- یکی از مزایای مهم تکشاخهای UX، توانایی آنها در مدیریت ارتباطات و هماهنگی داخلی است. زمانی که یک نفر تمام جنبههای فرآیند طراحی را مدیریت میکند، نیاز به ارتباطات گسترده و احتمال سوءتفاهمها کاهش مییابد، که منجر به جریان کار هموارتر و بدون وقفه میشود.
- درک و مدیریت شخصی هر مرحله از فرآیند طراحی باعث کاهش خطاها و افزایش سرعت تصمیمگیری نسبت به تیمهایی میشود که باید هماهنگی بین چندین جلسه و سند داشته باشند.
- کاهش فاصله مهارتی، نه حذف کامل آن:
- در حالی که هوش مصنوعی فاصله مهارتها را کاهش میدهد، این فاصله بهطور کامل از بین نمیرود. برای پروژههای حساس و نوآورانه، همچنان متخصصان عملکرد بهتری دارند.
- بنابراین، برای پروژههای با اهمیت بالا، استخدام متخصصان همچنان ارزشمند است.
- افزایش اهمیت تکشاخهای UX در صنعت طراحی:
- به دلیل تأثیر هوش مصنوعی، تکشاخهای UX اکنون میتوانند طیف وسیعتری از پروژهها را با اطمینان بیشتری انجام دهند. این به معنای گسترش نقش آنها از پروژههای ساده به پروژههای طراحی پیچیدهتر است.
- هوش مصنوعی در فرآیندهای طراحی به تکشاخهای UX کمک میکند تا از ارائه طراحیهای «متوسط» به طراحیهای «مناسب» حرکت کنند.
- نتیجهگیری:
- نقش تکشاخهای UX با کمک هوش مصنوعی در حال تحول است. اگرچه ممکن است در حوزههای فنی عمیق از متخصصان عقب بمانند، کاهش فاصله مهارتی به آنها اجازه میدهد که در بسیاری از پروژهها عملکرد خوبی داشته باشند.
- تقاضا برای متخصصان UX با مهارتهای متنوع و توانایی استفاده از هوش مصنوعی در حال افزایش است، و این نشاندهنده تغییر در صنعت UX است که در آن افراد عمومیتر میتوانند اکثر چالشهای طراحی روزمره را مدیریت کنند، با کمک هوش مصنوعی فاصله میان کارآمدی و برتری پر شود.
دیدگاهتان را بنویسید